တစ်ကပြန်စမလား

ပုဂံသို့ရောက်ခဲ့စဉ်က ရွှေစည်းခုံဘုရားဝင်းအတွင်းရှိ ဝင်္ကပါပုံစံ လုပ်ထားသော  လျှောက်လမ်းများ အတိုင်း သွားခဲ့ကြသည်ကို အမှတ်ရမိပါသည်။ ဝင်္ကပါ ဖြစ်သည့် အတွက် လမ်းမှားအောင် တမင် ဆင်ထားသည် ဖြစ်ရာ ခဏခဏ လမ်းမှားကြသည်။ လမ်းမှားတိုင်း နောက်ကိုပြန်လျှောက်ပြီး နောက် တစ်လမ်းကို ပြန်ရွေးချယ်ကာ ရှေ့ကို ဆက်သွား ကြသည်။ သည်လိုနှင့် တဝဲလည်လည် ဖြစ်ရင်း အချိန်တန် တော့လည်း ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ကာ ခရီးဆုံး ပန်းတိုင်ကို ရောက်ရှိသွားပါသည်။



လူ့ဘဝဆိုတာလည်း ထိုဝင်္ကဘာ လမ်းကလေးလို အကွေ့အကောက် ထူပြောလှသည့် ခရီးတစ်ခုပဲ မဟုတ် ပါလား။ ကျွန်တော်တို့သည် မိမိတို့ အလိုရှိရာ ပန်းတိုင်ကိုရောက်ဖို့ ကိုယ်စီ ခရီးသွားနေကြသည်။ သို့ရာတွင် ဘဝ ခရီးကတော့ ရိုးစင်းဖြောင့်တန်းလှသည် မဟုတ်ပါ။ ထိုဘဝလမ်းမထက်တွင် လျှောက်ရင်း မကြာခဏ လမ်းပျောက်သွားကြသည်။ လမ်းရွေးမှားကြသည်။ ဘဝလမ်းသည် ရွှေစည်းခုံ ဘုရားဝင်း အတွင်းမှ ဝင်္ကပါလမ်းများထက်ပင် ပိုမိုကွေ့ကောက်၍ ပိုမာယာများလှပါသည်။ ရွှေစည်းခုံဘုရားမှ ဝင်္ကဘာ လမ်းကလေးသည် တမင်သက်သက် ပျော်ရအောင် လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လမ်းမှားသွားလျှင် နောက်ပြန်လျှောက်ပြီး မှန်နိုင်ခြေရှိသည့် နောက်တစ်လမ်းကို ပြန်ရွေးချယ်လို့ရသည်။ စိတ်မရှည်လျှင် နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက် လုပ်ပုံအတိုင်း လျှောက်လမ်းတစ်ခုနှင့် တစ်ခုကြားခြားထားသည့် သစ်သား လက်ရမ်းများကို ကျော်ခွပြီးသွားလို့ရသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘဝမှာတော့ သည်လို မဟုတ်ပါ။ သည်လို လုပ်လို့မရပါ။ ဘဝ ဝင်္ကပါကပိုနက်နဲရှုပ်ထွေးသည်။ ဘဝတွင် နောက်ကြောင်းကိုပြန်လျှောက်ပြီး တစ်ကပြန်စလို့မရ။ လက်ရမ်းများကို ကျော်ခွပြီး ဖြတ်လမ်းကသွားလို့မရ။ တစ်နေရာတွင်ရပ်၍ စဉ်းစားနေခွင့် မရှိပါ။ ဘဝတွင်ရှေ့တည့်တည့်ကိုသာ သွားခွင့်ရှိပါသည်။ လမ်းတစ်ခုကို တစ်ခါသာရွေးချယ်ရပါသည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်းချ ရပါသည်။ လမ်းမှား၊ ဆုံးဖြတ်ချက်မှားသွားလည်း နောင်တရရုံကလွဲလို့ 'ဘွာတေး' လုပ်လို့ မရပါ။

အချိန်ကို စိတ်ကြိုက်နောက်ပြန် ဆုတ်လို့ရသည့်စက် (Time machine) အကြောင်း စိတ်ကူးယဉ် ရိုက်ထားသည့် အနောက်တိုင်း ရုပ်ရှင်ကားများကိုတော့ ကြည့်ဖူးပါသည်။ ဘဝကိုလည်း အဆိုပါ ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို နောက်ပြန်ရစ်လို့ ရလျှင်ကောင်းမည်ဟု တစ်ခါတလေ တော့လည်း တွေးမိသည်။ ကုန်လွန်ခဲ့သော ရက်၊ လ၊ နှစ် များကို ပြန်လည်၍ ရေတွက်ကြည့်လျှင် တတိယမြောက် ဆယ်စုနှစ်၏ လမ်းတစ်ဝက်ကိုပင် ကျော်လွန်ခဲ့ပေပြီ။ တကယ်တော့လည်း ၂၆ နှစ်ဆိုသောကာလသည် ရှည်လျားလှပြီဟု မဆိုသာသော်လည်း တိုတောင်းသည့် ကာလတစ်ခုတော့မဟုတ်ပါ။ ထိုအတောအတွင်း မိမိ ပြောဆို၊ ပြုမူလုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်စဉ်းစား လိုက်တိုင်း မှန်တာထက် မှားတာ၊ ကျေနပ်စရာထက် နောင်တ ရစရာ ကသာ ပိုမိုများပြားနေသည်ကို အံ့ဩဖွယ် တွ့ရလေသည်။

ယခုလိုတွေးနေဆဲ မိတ်ဆွေတစ်ဦးက ''ဘဝကိုတစ်က ပြန်စလို့ ရရင်စမလား'' ဟု ကျွန်တော့်ကို မေးလာ ပါသည်။ တကယ်တော့ စိတ်ထဲရှိသည့် အတိုင်းဖြေပစ်လိုက်ချင်ပါသည်။ ဘဝ၏ အစသို့ပြန်သွားမည်။ မှားခဲ့သမျှ၊ လုပ်သင့်သည်ကိုမလုပ်ခဲ့၊ မလုပ်သင့်သည်ကို လုပ်ခဲ့သမျှအတွက် ပြန်ပြီး အဖတ်ဆယ်မည်။ ဘဝကိုယခု လက်ရှိ ထက်ပို၍ ပြည့်စုံကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်မည်။

သို့သော်လည်း ကျွန်တော်သည် 'မစချင်'ဟူသော အဖြေကိုသာ လက်တွေ့တွင် ပေးခဲ့ပါသည်။ ပြန်စခွင့် ရှိလျှင်လည်း ကျွန်တော်သည် ဘဝကိုတစ်ကပြန်မစချင်တော့ပါ။ မှားခဲ့သောအမှားများအတွက် နောင်တ မရ၍၊ ပြန်ပြန်ချင်စိတ်မရှိ၍ မဟုတ်ပါ။ ဘဝကိုနောက်ကြောင်း ပြန်စရ၍ သည်အမှားကို မကျူးလွန်မိဘူးပဲထားဦး၊ ဟိုအမှားကိုတော့ ကျူးလွန်ပါလိမ့်မည်။ သည်လမ်းကို မရွေးဘဲ ဟိုလမ်းကို ရွေးလိုက်လျှင်လည်း ကိုယ်ပြန်ရွေးလိုက်သည့်လမ်းက ပိုဆိုးချင်ဆိုးနေနိုင်ပါသည်။ လောကတွင်မှားနိုင်ခြေ အမျိုးပေါင်းမည်မျှရှိမှန်း ကျွန်တော် တို့သိနိုင်သည်မဟုတ်ပါ။

ထို့ကြောင့်ပင် ရောက်နေသည့်နေရာမှ ရှေ့ဆက်သွားရပါမည်။ မှားခဲ့သော အမှားများကိုပင် ဆရာသဖွယ် သဘောထား၍ နောင်ကိုထပ်မဖြစ်အောင် သတိထားရပါမည်။ အမှားများကို အဆိုးမြင် ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ခါးသီးနာကြည်းစရာအရာများဖြစ်၍ အကောင်းမြင်ရှုထောင့်မှကြည့်နိုင်လျှင်မူ အမှားဟူသည် ချစ်စရာကောင်းသော မိတ်ဆွေ၊ ကိုယ့်ကို သင်ပြပေးသော ဆရာပင် မဟုတ်ပါလား။

မြန်မာတိုင်း(မ်)၊ အမှတ် ၂၈၀၊ ၂၀၀၆ စက်တင်ဘာ။

ကျနော်နှင့်ကြိမ်လုံးနှစ်ချောင်း

အဖိုးတန်သောခဏလေးများ

အာဇာနည်နေ့နှင့် ခံစားမိသော ဆရာဇော်ဂျီ၏ကဗျာ

Shwedagon gives eminent images of the past and present

နှလုံးသားကို စတေးတန် စတေးရသည်

မတူတာအပြစ်လား

ကျနော်တည်ခင်းချင်သော ထမင်းဝိုင်းကလေး

သီတင်းကျွတ်ပြီ မီးပုံးလွှတ်စို့

အမုန်းစကားတွေရပ်ကြစို့

နွေအပူနှင့်လူ့အလို

ဗိုလ်အောင်ကျော်လမ်း၊ ပိတောက်ရိပ်နှင့် အမှတ်ရစရာများ

လက်ဖက်ရည်ဘာဝနာ

သေခြင်းအက်ဆေး

ပျော်ရွှင်ခြင်းလမ်းစ