မစဲသော တံခါးခေါက်သံများ
လှည့်ရလွန်းသဖြင့် ပျက်လုလု လက်ကိုင်ဘု
မကွေးညွတ်တတ်မီက ငါ့နှုတ်ခမ်းများကို
ပုလဲပုတီးတကုံးဆွဲသော လည်တိုင်အထက်မှာ ပြန်ရှာတွေ့ပါသည်
ရောင်စုံစာအိတ်များနှင့် ပြည့်လျှံနေသော
အိမ်ရှေ့က အဝင်စာတိုက်ပုံး
ဖွင့်ကြည့်မိသော အိပ်မက်ထဲကပြန်စာတစောင်
အထဲမှာ ဗလာစာရွက်တရွက်
နှင်းဆီပွင့်များအား နေ့တိုင်း ငါပြန်ပြုံးပြဖို့ကြိုးစားပါသည်
စံပယ်နဲ့တွေ့မယ့်အခါအတွက် ရီဟာဇယ်အဖြစ်
သို့သော် ... စံပယ်
ဪ ချစ်စံပယ်ဟာ မျက်နှာလွှဲသွား
အခန်းထဲဝင်အလာ
‘မင်္ဂလာပါ’ ဟု လက်ပိုက်နှုတ်ဆက်ကြသူများ
ခင်ခင်ပျိုတွေ တပျော်တပါး ပါသွားသော
မပြေးဆွဲဖြစ်လိုက်သော လေအိတ်ရထားများ
မြောက်မှတောင်သို့တိုက်နေသော နှင်းစက်တင်လေများ
အသားတွေပပ်ကြားအက်နေသော
လေကြောင်းသင့် ငါ့မျက်နှာ
လမ်းပေါင်းများစွာ လမ်းပေါင်းများစွာ
ဖြောင့်ဖြောင့်ဖြူးဖြူး ချိုင့်ကျင်းမရှိ ကတ္တရာလမ်းများ
အကောင်းစား ဇိမ်ခံကားများ
အဲကွန်းပါသော ဘတ်စ်ကားများ
ဓာတ်တိုင်များ၊ LED လမ်းမီးများ
ဓာတ်ကြိုးများပေါ်ရှိ ခိုများ
လမ်းဘေးဝဲယာက အိမ်ကြီးရခိုင်များ
လကြည့်နေသူများ ... ကြယ်ရေတွက်နေသူများ
နို့ဆာနေသူများ ... အာသာဖြေနေကြသူများ
‘အိမ်ရှင်’ ဟုခေါ်၍
တံခါးကို အသာအယာ ခေါက်၏
တံခါးအောက်ခြေအလွတ်မှ
ဖောချင်းသောချင်း ခုန်ခုန်ထွက်လာသော
ချောင်းရေများ မြောင်းရေများ
မြစ်ရေများ ...
ကျနော် ရေမကူးတတ်သေးပါ။
၉ မေ ၂၀၂၃
#waiyanhponepoetry
#ဝေယံဘုန်း
#ကဗျာ

Comments
Post a Comment
စာဖတ်သူတို့၏ သဘောထားမှတ်ချက်များကို ကြိုဆိုပါသည်။ စာတစ်ပုဒ်ချင်းစီအလိုက် သင်တို့၏ထင်မြင်ယူဆချက်များ၊ အတွေးပေါ်မိသည်များကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရေးသားနိုင်ပါသည်။
ဝေယံဘုန်း