ဒွိဟ "လ"

ပြည့်ပြည့်ဝန်းဝန်းရှိပြီးတာတောင်မှ

လကလေးရေ ... မင်းဟာတွန့်ဆုတ်နေတုန်းပဲ။

ဧည့်သည်လုလင်ကို ရှက်နေတဲ့ အိမ့်ရှင်သမီးပျိုပမာ

မင်းဟာ ကန့်လန့်ကာတိမ်တိုက်ရဲ့နောက်

မျက်နှာကို ကြောက်ကြောက်နဲ့ဝှက်နေတယ်။

မှောင်မိုက်တဲ့ညကမ္ဘာမှာ
မင်းဟာ ကောင်းကင်ရဲ့ဘုရင်မဖြစ်တယ်။
ခုလို အပြည့်အဝ မျက်နှာပြခွင့်ရဖို့
မင်းဟာ ရက်ပေါင်းသုံးဆယ် စောင့်ခဲ့ရတယ်။
ကောင်းကင်ကို မင်း ပိုင်စိုးဖို့က
တစ်လမှတစ်ညတည်း။

လာပါလေ ... ထွက်ခဲ့ပါ ...
ပွင့်ချင်သေးတယ် ငွားငွားစွင့်စွင့်
ငါဟာ မင်းအနမ်းကိုစောင့်ဆိုင်းနေတဲ့
ကုမုဒြာကြာတစ်ပွင့်။
လရောင်ကိုတော့ဖြင့် မတွန့်တိုလိုက်နဲ့ဦး။
ပျောက်သောလမ်းပေါ်ကငါတစ်ယောက်
မင်းအလင်းပြမှအိမ်ပြန်ရောက်နိုင်မှာ။
လျှို့ဝှက်တဲ့ကဗျာတွေကိုတော့
လနတ်သမီးအတွက် စပ်ထားတာဖြစ်တယ်။

တိမ်တိုက်ထဲမှာ မျက်နှာဝှက်

အပြင်ကလူကို ရှက်နေမယ့်အစား

ကန့်လန့်ကာကိုသာ ဖွင့်ဟထွက်ခဲ့။

ကြည်လင်ဝိုင်းစက် မျက်ဝန်းနက်တွေနဲ့

ငါ့ကိုသာ ရွှန်းရွှန်းစားစား ငုံ့ကြည့်လှည့်။

နှလုံးသားမီးအိမ်ကို ထွန်းညှိဖို့က ငါ့တာဝန်ထား။

လာပါ လကလေး
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တို့ချစ်ကြမယ်
ရဲရဲရင့်ရင့်ပေါ့။ ။

ကဗျာကဏ္ဍမှာအခြားဖတ်စရာ

ကျနော်က ခင်ဗျားကိုတွေ့ချင်တာ

မတ်မတ်များအတွက် ဩဘာစာ

သတိဖြင့်ချစ်ခြင်း

စောင်းကြိုးညှိခြင်း

လူတွေနေနေတဲ့မြို့

နှစ် အပေါင်း နှစ် ညီမျှခြင်း တစ်

My Dear Guest

နှစ်သစ်ဆုတောင်း