မောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကံအကောင်းဆုံးလို့ထင်တဲ့အချက်ကတော့ ကျွန်တော့် ဒီဇနီးနဲ့ အိမ်ထောင်ကျ ခဲ့တာပါပဲ။ ပြောရရင် ကိုယ်ငယ်ငယ်ကဖတ်ဖူးခဲ့တဲ့ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ထဲက ကိုယ်စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့တဲ့ အိမ်ထောင်ရှင်မ မျိုးကို ရတယ် ဆိုပါတော့။ ကျွန်တော်ငယ်ငယ်က ဂျာနယ်ကျော် မမလေးရဲ့ ‘သူမ’ဝတ္ထုကို ဖတ်ပြီး အဲဒီထဲက သက်သက် လို မိန်းမမျိုးကို စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဝတ္ထုထဲမှာ သက်သက်ဟာ ဝန်ကြီး တစ်ဦးရဲ့ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ စံအိမ်တော် ကြီးကို နေအိမ်နဲ့တူအောင် သာယာစိုပြည်တဲ့ ဂေဟာလေး ဖြစ်လာစေခဲ့တာ မဟုတ်လား။ တိုက်တိုက် ဆိုင်ဆိုင် ကိုယ်နဲ့ရတဲ့ မိန်းမနာမည်မှာလည်း ‘သက်’ ပါတယ်။ သက်နဲ့ ကျွန်တော်နဲ့က တက္ကသိုလ်ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းတွေပါ။ ကျောင်းပြီး ဘွဲ့ရလို့ မကြာဘူး၊ နှစ်ဖက် မိဘကို ဖွင့်ပြောပြီး ယူခဲ့ကြတာပဲ။ သက်ဟာ ကျွန်တော် ရှာဖွေ နေတဲ့ ‘သူမ’ ပါပဲ။ အိမ်ထောင်မှုကိစ္စ သိပ်နိုင်နင်းတယ်။ မိန်းမလည်း တအားပီသသလို သားသားနဲ့မီးမီးကို ရလာတော့လည်း စံပြမိခင် ဖြစ်တာပါပဲ။ မိဘမျိုးရိုးကလည်း ပညာတတ်တယ်။ တအားမချမ်းသာပေမယ့်လည်း တိုက်နဲ့တာနဲ့ တင့်တင့် တယ်တယ်နေနိုင်တယ်။ သက်ဟာ သူဌေးသမီးရယ်လို့ သုံးဖြုန်း အပျော်အပါး မက်တာ မျိုးလည်း မရှိဘူး။ ကျော...