အမှောင်တိုက်ထဲက လရောင်ရွှန်းမြ

ကမ္ဘာကျော်ဝတ္ထုတွေကိုကြည့်ရင် လူ့လောကရဲ့ ဆိုးရွားရက်စက်မှု၊ ဆုတ်ယုတ်မှု၊ တစ်နည်း အမှောင်ခြမ်းကို ဖွဲ့ဆိုပြတာမျိုးက များပါတယ်။ အလင်းခြမ်းကို ပြတဲ့ဝတ္ထုတွေက မှေးမှိန်နေတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လုံးဝ မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဂျပန်စာရေးဆရာမ ယိုးကို အိုဂဝ (Yoko Ogawa) ဟာ သူ့ရဲ့ ပြောင်မြောက်တဲ့ ဖန်တီးမှုပဋိဘာန်ဉာဏ်စွမ်း၊ ထက်မြက်တဲ့အာဝဇ္ဇန်းကို အသုံးပြုပြီး ဒီ ဝတ္ထုကိုရေးခဲ့ရာမှာ ကမ္ဘာလည်းကျော်သွားခဲ့ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ဘာသာစကား အသီးသီးကိုလည်း ပြန်ဆိုကြပါတယ်။ နောက်ဆုံး ပြန်ဆိုလိုက်တဲ့ ဘာသာကတော့ မြန်မာဘာသာပါ။

"ဒီသင်္ကေတလေး တစ်ခုတည်းနဲ့ တို့တစ်တွေဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဂဏန်းပေါင်းမြောက်မြားစွာကို သိရှိနိုင်တယ်ကွယ့်။ တို့တွေ မမြင်နိုင်၊ မသိနိုင်တဲ့ ကိန်းတွေကိုတောင် မြင်နိုင်သိနိုင်တယ်ကွယ့်" ဟု ဆရာကြီးက ပြောပါသည်။ ပြောရင်းက ဆရာကြီးသည် ဖုန်အလိမ်းလိမ်းတက်နေသည့် သူ့စာရေးစားပွဲပေါ်တွင် နှစ်ထပ်ကိန်းရင်း သင်္ကေတကို ဆွဲပြလိုက်ပါသည်။"

ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သင်္ချာကိုသာသူ့ဘဝ၊ သင်္ချာကိုသာ သူ့ကမ္ဘာအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့တဲ့ သင်္ချာဆရာအိုကြီး။ လူ့လောကရဲ့သစ္စာတရား၊ လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုတွေကို သင်္ချာကနေတစ်ဆင့် သိနိုင်တယ်လို့ ယူဆတဲ့သူ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းအကြောင်းမလှစွာဘဲ ယာဉ်မတော်တဆမှု တစ်ခုကြောင့် ဦးခေါင်းထိခိုက်ပြီး မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းသွားခဲ့သူ။

"အဲဒီအချိန်ကစလို့ သူဟာ အသစ်တွေကို မမှတ်မိတော့ဘူး။ သူ့မှတ်ဉာဏ်က ၁၉၇၅ ခုနှစ်မှာ ရပ်သွားတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀ လောက်က သူဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့ သင်္ချာသီအိုရမ်ကို မှတ်မိပေမယ့် မနေ့ညက သူညစာ ဘာစားခဲ့လဲ မမှတ်မိဘူး။ အရှင်းဆုံး ပြောရရင် သူ့ခေါင်းထဲမှာ မိနစ် ၈၀ စာပဲရှိတဲ့ တိပ်ခွေတစ်ခွေတည်းပဲ ရှိနေတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ။ အဲဒီတော့ မှတ်ဉာဏ်အသစ်တွေကို ထပ်မှတ်ဖို့အတွက် မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းတွေကို ပြန်ဖျက်ပြီးမှတ်ရတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့ကွယ်။ သူ့မှတ်ဉာဏ်ကလည်း မိနစ် ၈၀ ကိုမှ တစ်မိနစ်တောင်မစွန်းဘူး။ အဲဒီထက်လည်း မလျော့ဘူး။ အတိအကျပဲ။"

မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းနေတဲ့ သင်္ချာပါရမီရှင်ဆရာကြီးရဲ့အိမ်ကို ကျောင်းပညာအရာမှာ သာမန်မျှသာရှိတဲ့ အသက် ၂၈ နှစ်အရွယ် အိမ်ကူမလေးမလေး တစ်ယောက်ဟာ ဆယ်ယောက်မြောက် အိမ်အကူအဖြစ်နဲ့ ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဘဝမှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်၊ အချက်အပြုတ် ဝေယျာဝစ္စလုပ်ဆိုတဲ့ ဘောင်ကျဉ်းကျဉ်းကလေးပဲသိတဲ့ ဆင်းရဲသူမ အိမ်အကူမလေး။ ဖအေ ခေါ်စရာမရှိတဲ့ ဆယ်နှစ်အရွယ် သားကလေးကိုသာ တစ်ကမ္ဘာမှတ်ထင် ချစ်ခင်ရတဲ့ အိမ်အကူမလေး။ ဒီလို အိမ်အကူအမျိုးသမီးကလေးရယ်၊ သင်္ချာကလွဲပြီး ဘာမှမပြောတတ်၊ စိတ်မဝင်စားတတ်တဲ့ အပြင် မှတ်ဉာဏ်ကလည်း မိနစ် ၈၀ စာပဲ ရှိတဲ့ သင်္ချာဆရာအိုကြီးရယ် တွေ့ကြတဲ့အခါ …

“ကျုပ်ကတော့ မင်းကို ပေါင်းမိုးလို့ခေါ်မယ်ဟေ့။ နှစ်ထပ်ကိန်းရင်း သင်္ကေတက သိပ်ကိုသဘောကောင်းတဲ့ ရုပ်ပုံလေးပဲကွယ့်။ ကြိုက်တဲ့ကိန်းဂဏန်းလာခဲ့၊ သူကတော့ အရိပ်ခိုလှုံခွင့်ပေးတာပဲ” ဟု ဆရာကြီးကပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် အင်္ကျီလက်ခေါက် နေရာရှိ မှတ်စုစာရွက်ကိုယူလိုက်ပြီး ထပ်ဖြည့်စွက်လိုက်ပါသည်။

“အိမ်အကူအသစ်နှင့် သူ၏သား ဆယ်နှစ်အရွယ် √”

မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ အိမ်အကူမလေးဟာ သင်္ချာဆရာကြီးရဲ့ အိမ်ကိုအလုပ်ဆင်းဖို့ ရောက်လာပါတယ်။ ညနေရောက်တိုင်း သူ့သား ပေါင်းမိုးဟာ ကျောင်းကနေ သူ့အမေရှိရာ သင်္ချာဆရာကြီးအိမ်ကို ရောက်လာပြီး ညစာကိုသုံးယောက်အတူတူစားပြီးမှ အိမ်ကိုပြန်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းတွေမှာ မပါမဖြစ်ဟင်းလျာကတော့ သင်္ချာ။ နောက် တစ်ခုကတော့ ပေါင်းမိုးနဲ့ဆရာကြီးကြားမှာ တူညီနေတဲ့အရာ … ဘေ့စ်ဘော။ အထူးသဖြင့် ဆရာကြီးရော ပေါင်းမိုးရော အသည်းစွဲအားပေးကြတဲ့ ဟန်ရှင်ကျားရိုင်းဘေ့စ်ဘောအသင်း။

အတိတ်သာလျှင်ဆုပ်ကိုင်စရာကျန်တော့တဲ့ ကာလတိုမှတ်ဉာဏ်ချို့တဲ့နေသူ ဆရာကြီးကို သူ့အဖြစ်မှန်ကို သတိမရအောင် အတိတ်မှာပဲပေးနေပြီး ပျော်စရာတွေသာကျန်အောင် ဒီသားအမိ နှစ်ယောက်က ဘယ်လိုမျိုးကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့ကြသလဲ။

မိနစ် ၈၀ တိုင်းမှာ လူအသစ်နှစ်ယောက်နဲ့ဆုံရသလို ဖြစ်နေပေမယ့် ဒီသားအမိနှစ်ယောက်အပေါ် မသိစိတ်ထဲက ကိုယ့်သမီး၊ ကိုယ့်မြေးလို သံယောဇဉ်ဖြစ်နေတဲ့ ဆရာကြီးဟာ သူတတ်နိုင်တဲ့ အပိုင်းကနေ ဘယ်လိုများ အသိပညာတွေကို ဝေမျှပေးခဲ့သလဲ။

ချစ်သောဆရာ၊ ချစ်သောသင်္ချာဟာ မှောင်မိုက်တဲ့ညသန်းခေါင်မှာ ရွှန်းမြဝင်းပနေတဲ့ လစန္ဒာ။



စာအုပ်အမည် - ချစ်သောဆရာ၊ ချစ်သောသင်္ချာ

ရေးသူ - ယိုးကို အိုဂဝ (Yoko Ogawa)

မူရင်းဘာသာစကား - ဂျပန်၊ မြန်မာဘာသာပြန်သူ - ဝေယံဘုန်း
မျက်နှာဖုံးဒီဇိုင်း - တော်တီဆွေ
ထုတ်ဝေသူ - ဦးကျော်စွာ (Myanmar Harp Publishing)
ခုနှစ် - ၂၀၂၀ ဧပြီလ
တန်ဖိုး - ကျပ် ၅၀၀၀
အုပ်ရေ - ၁၀၀၀
ထုတ်ဝေသူနှင့်ဆက်သွယ်ရန်ဖု န်း - ၀၉ ၉၇၂ ၇၄၂ ၁၅၀၊ ၀၉ ၇၇၇ ၀၀၁ ၀၁၇

အခြားသောစာအုပ်မိတ်ဆက်များ

ဖြစ်ရပ်မှန်စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုများ စာအုပ်အညွှန်းနှင့် ဝေဖန်ချက်များ