လူစီယာသည် အိမ်ဝင်းထဲတွင်ထိုင်လျက်ရှိသည်။ သူ့ဘက်ကပေးရမည့် ခန်းဝင်လက်ဖွဲ့များထဲမှ နောက်ဆုံးအဖြစ် ခေါင်းအုံးစွပ်တစ်ခုကိုချုပ်ကာ အလှပုံဖော်နေသည်။ ပြန့်ကျဲနေသောသစ်ရွက်စိမ်းများပေါ်မှ ခပ်နိမ့်နိမ့်ပက်ဖျန်းနေသည့် ရေပန်းက သူ့အားတီးတိုးစကား ဆိုသွား၏။ သူက တစ်ချက်နားထောင်လိုက်ပြီး နူးညံ့သည့် ကျောပြင်ကို အကြောဆန့်ကာ ကျောက်နံရံထူထူများပေါ် မှီချလိုက်သည်။ သူသည် ဤအိမ်၏အစိတ်အပိုင်း။ ဤအိမ်နှင့် သူမခွဲနိုင်။ Nun of Monza by Giuseppe Molteni Mark Cartwright (CC BY-NC-SA) ဒေသခံရေဝတီရပ်ကွက်တွင် ကနုတ်ထွင်းသစ်သားတံခါးကြီးအား မင်းတုပ်ထိုး ထား၏။ ယင်း၏အပြင်ဘက် ကော်ဒိုးဘား၏အခြားရပ်ကွက်တစ်ခုမှာတော့ ရိုဒရီးဂိုး၏အမေတစ်ယောက် အခု အချိန်လောက်ဆို အကောင်းဆုံး ထမင်းပွဲတစ်ခုကို ပြင်နေလောက်ပြီ။ ယနေ့ည သူတို့ပျော်ကြ ရွှင်ကြလိမ့်မည်။ လူစီယာ၏ မဟူရာတောက်သည့်ဆံကေသာသည် ပုခုံးပေါ်ဝဲကျနေသည်မှာ ကျီးနက် တစ်ကောင်၏ အတောင်ပံများအလား ထင်ရသည်။ မနေ့ညက သူအိပ်ပျော်အောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ ကြောင်ညိုကြီး တစ်ကောင်ကို သူအိပ်မက်မက်သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ကြောင်ကြီးသည် ခြံဝင်းတံတိုင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီးလျှင် လပြည့်ခါနီးလာသောအခါ အညိုမှသည...